O Kaisierze
Kaisier sprząta świat Technologia wzmacnia jutro
Nasze najnowsze wiadomości
Wiadomość zwrotna
Podłoga ze stali Industry knowledge
Stalowe pokrycie podłogowe to formowana na zimno, ocynkowana blacha stalowa z wytłoczonymi żebrami i wcięciami, która służy jako zarówno szalunki trwałe, jak i zbrojenie kompozytowe w betonowych płytach podłogowych. Po zintegrowaniu z ramą konstrukcji stalowej eliminuje potrzebę stosowania tymczasowych szalunków z drewna lub sklejki, zmniejsza nakład pracy na budowie poprzez 40–60% i tworzy kompozytowy system podłogowy o doskonałej sztywności i nośności. Stopień wykorzystania materiału zazwyczaj waha się od 70–80% co czyni go optymalnym ekonomicznie rozwiązaniem dla budynków wielokondygnacyjnych, magazynów logistycznych i obiektów handlowych o dużej rozpiętości.
W przeciwieństwie do tradycyjnych płyt betonowych wylewanych na miejscu, które opierają się na zdejmowalnym szalunku, pokrycia stalowe pozostają osadzone w gotowej płycie, aktywnie uczestnicząc we wzmocnieniu na rozciąganie u dołu podłogi. Ta dwufunkcyjna cecha sprawia, że pokrycia stalowe stały się standardową praktyką w nowoczesnych konstrukcjach stalowych w Ameryce Północnej, Europie i Azji.
Produkty do podłóg stalowych są zgodne ze znormalizowanym systemem nazewnictwa, który koduje najważniejsze wymiary geometryczne. Zrozumienie tej konwencji jest niezbędne do dokładnej specyfikacji i zamówień.
Typowe oznaczenie modelu, takie jak YX 51-253-760 dzieli się na trzy składowe liczbowe:
Na przykład, nośna stalowa platforma podłogowa YX 51-253-760 z wysokimi żebrami jest wyposażona w Wysokość fali 51 mm, wysokość fali 253 mm i efektywna szerokość pokrycia 760 mm przy szerokości rozłożonej 1000 mm, co daje stopień wykorzystania materiału na poziomie 76%. Modelka ten został specjalnie zaprojektowany do wielopiętrowych i wysokich budynków o konstrukcji stalowej, gdzie krytyczna jest zarówno nośność, jak i szybkość budowy.
Poza kodem modelu kilka parametrów reguluje wydajność konstrukcyjną:
Stalowe deski podłogowe to nie pojedynczy produkt, ale rodzina profili zoptymalizowanych pod kątem różnych wymagań konstrukcyjnych. Wybór odpowiedniego profilu zapewnia zarówno bezpieczeństwo, jak i efektywność kosztową.
| Model | Wysokość żebra (mm) | Skok fali (mm) | Szerokość krycia (mm) | Aplikacja podstawowa |
|---|---|---|---|---|
| YX 51-253-760 | 51 | 253 | 760 | Budynki wielopiętrowe i wielopiętrowe |
| YX 35-125-750 | 35 | 125 | 750 | Lekkie podłogi kompozytowe |
| YX 51-250-750 | 51 | 250 | 750 | Standardowe podłogi nośne |
| YX 75-293-880 | 75 | 293 | 880 | Podłogi o dużej wytrzymałości i dużej wytrzymałości |
| YX 51-304-914 | 51 | 304 | 914 | Handel i logistyka o dużej rozpiętości |
Pokład z wysokim żebrowaniem (wysokość żebra ≥50 mm, np. YX 51-253-760 i YX 75-293-880) zapewnia głębsze osadzenie w betonie i doskonałą wytrzymałość wiązania kompozytowego. Profile te są niezbędne w budynkach wielopiętrowych i ciężkich podłogach przemysłowych, w których przekraczane są obciążenia użytkowe 5 kN/m² . Zwiększona wysokość żebra pozwala również na umieszczenie kołków ścinanych o większej średnicy, zwiększając zdolność połączenia stal-beton.
Pokrycie z niskim żebrem (wysokość żebra 30–40 mm, np. YX 35-125-750) jest lżejsza i bardziej ekonomiczna, odpowiednia do budynków biurowych, powierzchni handlowych i antresol o umiarkowanych wymaganiach obciążeniowych. Zmniejszona głębokość profilu pozwala na zastosowanie cieńszych płyt, minimalizując wysokość podłogi do podłogi i ciężar konstrukcji.
Podstawowa zaleta konstrukcyjna stalowych desek podłogowych polega na możliwości tworzenia płyty zespolonej z wylewanego na miejscu betonu. To złożone zachowanie radykalnie zwiększa pojemność podłogi w porównaniu z systemami niekompozytowymi.
Skuteczne, złożone działanie zapewniają trzy mechanizmy:
W płycie zespolonej blacha stalowa pełni rolę zbrojenia dolnego (strefa rozciągania), natomiast beton powyżej osi neutralnej jest odporny na ściskanie. Ten zoptymalizowany rozkład naprężeń zapewnia:
Trwałość i wydajność stalowych pokryć podłogowych zależy od doboru materiału podstawowego, systemów powłok i precyzji produkcji.
Materiał bazowy jest zazwyczaj Stal konstrukcyjna Q235 lub Q345 o granicy plastyczności odpowiednio 235 MPa lub 345 MPa. Blacha stalowa poddawana jest ciągłemu cynkowaniu ogniowemu w celu uzyskania masy powłoki cynkowej wynoszącej ≥180 g/m² (odpowiednik oznaczenia Z180), zapewniający ochronę przed korozją w środowiskach wewnętrznych. W środowiskach agresywnych, takich jak zakłady chemiczne lub obiekty przybrzeżne, Z275 lub Z350 powłoki (masa cynku 275–350 g/m²).
Deski tarasowe produkowane są w procesie ciągłego walcowania z kręgów. Krytyczne tolerancje produkcyjne obejmują:
Właściwy montaż ma kluczowe znaczenie dla wykorzystania pełnych korzyści konstrukcyjnych i ekonomicznych stalowych desek podłogowych. Poniższy przepływ pracy zapewnia jakość i bezpieczeństwo.
Przed położeniem tarasu należy sprawdzić, czy konstrukcja z belek stalowych jest kompletna i wyrównana. Górne półki belek muszą znajdować się w poziomie ±5 mm w poprzek rozpiętości pokładu, aby zapobiec nierównej grubości betonu. Przygotuj rysunki układu wskazujące orientację arkusza, położenie zakładek i otwory penetracyjne, aby zminimalizować cięcia na miejscu.
Arkusze układa się prostopadle do nośnych belek stalowych, z zakładkami bocznymi ≥25 mm i końcowe okrążenia ≥50 mm nad belkami. Wkręty samowiercące lub kołki przyspawane mocują pokrycie tarasowe do kołnierzy belek przy ul Rozstaw 300–400 mm . W przypadku poszerzonego profilu YX 51-304-914 szerokość krycia wynosząca 914 mm zmniejsza liczbę zakładek bocznych o około 15% w porównaniu do profili 750–760 mm, co bezpośrednio poprawia szybkość montażu i zmniejsza zużycie łączników.
Beton jest zwykle układany w jednej warstwie, aby zapewnić monolityczne zachowanie. Minimalna wytrzymałość betonu wynosi C25 (wytrzymałość cylindra 25 MPa) do podłóg standardowych; Do ciężkich zastosowań przemysłowych zaleca się klasę C30 lub wyższą. Grubość płyty mierzona jest od wierzchu pokrycia stalowego do powierzchni betonu, przy typowych wartościach: 120–150 mm dla budynków biurowych i 150–200 mm dla magazynów. Prawidłowe utwardzanie 7 dni zapewnia odpowiedni rozwój wytrzymałości przed obciążeniem.
Stalowa podłoga tarasowa służy jako szalunki stałe który pozostaje osadzony w płycie betonowej po wylaniu, aktywnie przyczyniając się do wytrzymałości konstrukcyjnej jako wzmocnienie dna. Tradycyjne szalunki z drewna lub sklejki są tymczasowe i należy je usunąć po stwardnieniu betonu, co wymaga dodatkowej pracy i strat materiału. Pokrycia stalowe eliminują konieczność usuwania szalunków i zmniejszają nakład pracy na budowie 40–60% i skraca cykle budowy podłóg z 7–14 dni do 3–5 dni .
Wybierz pokład z wysokim żebrowaniem (wysokość żebra ≥50 mm) do budynków wielopiętrowych, ciężkich podłóg przemysłowych i zastosowań, w których występują obciążenia użytkowe przekraczające 5 kN/m² . Głębsze żebra zapewniają doskonałą wytrzymałość wiązania kompozytowego i mieszczą większe kołki ścinane. Wybierz pokład z niskim żebrowaniem (wysokość żebra 30–40 mm) do budynków biurowych, powierzchni handlowych i antresoli o umiarkowanym obciążeniu. Profile z niskimi żebrami pozwalają na stosowanie cieńszych płyt, zmniejszając ciężar konstrukcyjny i wysokość od podłogi do podłogi.
Wskaźniki wykorzystania materiału zazwyczaj wahają się od 70–80% , obliczone jako (efektywna szerokość krycia ÷ szerokość po rozłożeniu) × 100%. Przykładowo profil YX 51-253-760 ma szerokość krycia 760 mm z rozłożonego arkusza o grubości 1000 mm, co daje Stopień wykorzystania 76%. . Wyższe wskaźniki wskazują na bardziej efektywne wykorzystanie materiału i mniejsze zużycie stali na metr kwadratowy. Poszerzone profile takie jak YX 51-304-914 osiągają jeszcze większą wydajność przy szerokości krycia 914 mm.
W przypadku standardowych środowisk wewnętrznych, Z180 (180 g/m² masy powłoki cynkowej) jest wystarczające. Należy określić dla umiarkowanych środowisk przemysłowych lub wilgotnych Z275 (275 g/m²). W środowiskach agresywnych, takich jak zakłady chemiczne, obiekty przybrzeżne lub obszary o wysokiej korozji, Z350 (350 g/m²) lub specjalistyczne powłoki stopowe, takie jak ZAM (cynk-aluminium-magnez) są zalecane w celu zapewnienia długotrwałej odporności na korozję.
Tak, w przypadku zastosowań z niewielkimi obciążeniami i krótkich rozpiętości, stalowe tarasy mogą działać jako niezespolone szalunki trwałe bez kołków ścinanych. W tym przypadku pokrycie przetrzymuje mokry beton i obciążenia konstrukcyjne podczas wylewania, ale nie ma wpływu na ostateczną wytrzymałość płyty zespolonej – dolne zbrojenie musi być zapewnione za pomocą konwencjonalnych prętów zbrojeniowych. Aby uzyskać działanie zespolone i maksymalną rozpiętość, niezbędne są kołki ścinane, które należy przyspawać przez poszycie do nośnych belek stalowych.
Minimalna wytrzymałość betonu wynosi C25 (wytrzymałość cylindra 25 MPa) do standardowych podłóg komercyjnych i mieszkalnych. Do ciężkich zastosowań przemysłowych, magazynów i obszarów o skoncentrowanym obciążeniu, C30 lub wyższy jest zalecane. Typowe grubości płyt wahają się od 120–150 mm dla budynków biurowych 150–200 mm dla magazynów przemysłowych, mierzona od szczytu poszycia stalowego do wykończonej powierzchni betonu. Przy obliczaniu całkowitej głębokości konstrukcyjnej należy uwzględnić wysokość żeber tarasu.
Można osiągnąć płyty zespolone ze stalowymi podłogami 1–2 godziny odporności ogniowej ze standardową otuliną betonową na żebrach tarasu. Beton działa jak bariera termiczna, chroniąc stalowe pokrycie przed gwałtownym wzrostem temperatury podczas pożaru. Oceny odporności ogniowej zależą od grubości płyty, głębokości otuliny betonem i obecności dodatkowej siatki wzmacniającej. W przypadku wyższych klas odporności ogniowej (2–4 godziny) może być konieczne dodatkowe zbrojenie i zwiększona otulina betonowa.
Krytyczne kontrole instalacji obejmują: weryfikację poziomu belek stalowych w środku ±5 mm ; zapewnienie okrążeń bocznych ≥25 mm i końcowe okrążenia ≥50 mm ; potwierdzając rozstaw łączników w godz Rozstaw 300–400 mm ; sprawdzanie prawidłowego wyrównania arkuszy, aby uniknąć błędów skumulowanej szerokości; oraz sprawdzenie pod kątem uszkodzeń powłoki, które mogłyby zagrozić ochronie antykorozyjnej. Po wylaniu sprawdzić grubość betonu i czas utwardzania 7 dni minimum i tolerancje płaskości płyty.